í starfi mínu lendi ég í ýmsum ævintýrum.. ef það má kalla...
en merkilegast þykir mér þó hátterni fólks sem hringir inn, ég hef lent í því nokkrum sinnum að karlmenn séu á salerninu meðan þeir ræða við mann... maður heyrir svona létt í bununni og svo kemur toppurinn, sturtið ... .úff.. þá kemur á mann svipur!
Annað, fólk er hætt að kunna að tjá sig. Meirihlutinn af samtölum mínum gengur út á það að þýða og reyna að skilja það sem kemur út úr fólki þegar búið er að taka sko, hjéddna, heyrðu og skilurru út fyrir textann. Ég er núna kominn með hreint og beint óbeit á orðið sko og hjéddna fylgir þar strax á eftir.
Skellti mér í leikhús á föstudaginn og sá þetta prýðisverk Jesus Christ Superstar. Kraftmikið einkennir það mjög mikið. Passar mjög mikið inn í tónlistarstefnuna sem er allsráðandi þessa stundina.
Hefði samt frekar verið til í að sjá verkið þegar það var sett upp með Palla, snöft, hef heyrt að það var víst algjör toppur!
Núna er efst á listanum hjá mér að sjá Ívanov og Brúðgumann, eftir Balta.
Rauðvínsklúbburinn minn er æði! við erum svo fjölbreyttar stelpurnar þar en pössum samt svo vel saman, yndislegt alveg. Skemmtilegt að hann sé stækkandi.... rauðvínsaðdáendur nær og fjær eru svo hjartanlega velkomnir.
Má nefna að stórvinkonur mínar, Hrefna og Nína, voru með opnunarpartý fyrir stofuna sína um helgina og það var þetta magnaða tjútt! Lang besta crewið ever!
Fékk móðgandi komment frá manneskju sem ég þekki ekki baun, " Noh, bara mrs. Waage mætt á svæðið!"
Ég er ekki nógu gömul og ekki nógu GIFT! til að vera MRS!! takk fyrir!
með ástarkveðjur knús og kossa
C.V.
