Almodovar og fleira

ég kom heim í gær tiltölulega snemma og byrjaði að horfa á bad education eftir pedro almodar. ég verð bara að taka það fram að maðurinn er snillingur þegar kemur að bíómyndum, þetta eru ekki einu sinni bíómyndir þetta er svo mikil list sem hann gerir. ekki nóg með að hann gerir fallegar myndir, þá eru sögurnar sem hann er að segja svo átakanlegar, raunverulegar og minnistæðar. ég hef séð flestar myndir hans og ég hef aldrei orðið fyrir vonbrigðum. ég átti alla vega ekki til eitt orð í morgun þegar ég kláraði að horfa á myndina. hún er falleg, en samt ljót, hún er átakanleg en samt finnur maður mikið til með persónunum. maður lifir sig svo inn í þær það er alveg ótrúlegt.....

kannski er það bara ég sem er svona næm eða e-ð ;)

annað sem hefur verið að angra mig síðustu daga er af hverju er alltaf þessi munur á kynum. af hverju geta stelpur verið svona vondar og af hverju geta strákar verið svona miklar skræfur?

ég hef líka verið að spá í því af hverju akta strákar ekki það sem þeir hugsa, svona eins og stelpur. er það vegna þess að þeir hafa svona mikla stjórn á sjálfum sér og stelpur hafa hana ekki?
eins og stelpur eru líklegri til að hringja eða hafa samband þegar þær hugsa um e-n, ég veit að ég geri það oft. af hverju gera strákar það ekki? ef þeir hugsa um e-n og langar að hafa samband af hverju gera þeir það ekki?

hmm... maybe he's just not that into you... kannski er það meiri sjálfstjórn.... kannski er það lítið sjálfsöryggi og ótti við neitun....

þess vegna er ég svo ánægð með hann gulla minn... hann er alltaf til staðar þegar mig vantar hann, hann lætur mig alltaf vita hvað hann vill og hvernig hann hefur það . og hann er alltaf ánægður að sjá mig. og ef hann fær ekki athygli mína strax þá gerir hann margt til að fá hana... það er gott að geta treyst á gulla minn að vera alltaf til staðar. þó svo að hann hrekki mig stundum og gefur mér vægt hjartáfall... þá er ég nú búin að læra á brögðin hans.... gulli þú ert yndislegur... (ég veit að hann les þetta ekki en mig langar samt að varpa þetta á veraldarvefinn) ... af hverju geta ekki allir verið eins og gulli.... ? ... reyndar er það soldið silly því þá væri lífið ekki mjög spennandi .... maður myndi víst ekki muna eftir miklu ...
en kannski gerir það hlutina bara auðveldari....
en hver vill hafa hlutina auðvelda.... verður maður ekki að hafa fyrir því sem maður vill? ef það er þess virði það er að segja.

gulli er allaveg þess virði .. hann fær mig til að hlæja... svo dansar hann fyrir mig... það fer lítið fyrir honum og ekki kostar hann mikið í uppihaldi..... kannski allir karlmenn ættu að læra af honum gulla..hann er nú anni glúrinn.... þótt að hann sé fiskur... ;)

kv.
Clara

ps. að læra undir próf